یوری رافی ژورکائف، دست راست اینفانتینو

ایران‌آرمنیا – وقتی نام یوری ژورکائف به‌عنوان نماینده فیفا در بازی ایران- کامبوج و کسی که قرار است به ورود بانوان به ورزشگاه نظارت کند مطرح شد، اکثراً یاد درخشش او در جام جهانی ۱۹۹۸ افتادند. فرانسه در آن سال با هدایت امه ژاکه توانست برای اولین بار قهرمان جهان شود. همین نسل دو سال بعد موفق شد یورو ۲۰۰۰ را فتح کند تا نام این بازیکنان به‌عنوان نسل طلایی در تاریخ فوتبال این کشور جاودانه شود.

ژان، پدر یوری هم بازیکن مشهوری بود که فوتبالش را در لیون شروع کرد و پسرش هم در همین شهر به دنیا آمد. با این حال اتفاقات طوری رقم خورد که یوری هرگز پیراهن لیون را به تن نکرد و در موناکو با هدایت ونگر به شهرت رسید. پس از آن راهی پاری‌سن‌ژرمن شد و در کنار بازیکنانی مثل رای و پل لوگوئن توانست در سال ۱۹۹۶ قهرمان جام در جام اروپا شود. پاریس در سال‌های گذشته بازیکنان مشهور زیادی مثل رونالدینیو، زلاتان و نیمار را در ترکیبش داشته، ولی این تنها افتخار اروپایی این باشگاه فرانسوی است و جایگاه بالای آن بازیکنان در تاریخ باشگاه را نشان می‌دهد.

ژورکائف بعد از آن راهی اینترمیلان شد. سری A در آن سال‌ها مهم‌ترین لیگ فوتبال اروپا محسوب می‌شد و اکثر ستارگان فوتبال جهان راهی تیم‌های معتبر ایتالیایی می‌شدند. ژورکائف عضو تیمی بود که در کنار ستارگانی مثل رونالدو و زانتی برای قهرمانی تلاش می‌کردند، ولی هیچ‌وقت نتوانستند به این هدف برسند. بزرگترین موفقیت آن تیم قهرمانی جام یوفا در سال ۱۹۹۸ بود تا بهترین فصل حرفه‌ای ژورکائف رقم بخورد. در همین سال‌ها بود که به ژورکائف به خاطر تکنیک و بازی زیرکانه‌اش لقب «مار» دادند. یوری بعد از این قهرمانی راهی کایزرسلاترن، بولتون و در نهایت نیویورک ردبولز شد تا آرام آرام از فوتبال خداحافظی کند.

فرانسه ۹۸ به دلیل حضور بازیکنانی از اقوام مختلف تیمی چندفرهنگی نامیدند و ژورکائف و بوغوسیان هم به نمایندگی از ارامنه در این تیم توپ می‌زدند. ژورکائف در سال ۱۹۶۸ از مادری ارمنی به دنیا آمد و نام دیگرش رافی است. بعد از قهرمانی جهان و اروپا، دولت وقت ارمنستان تصمیم گرفت به او و همبازی‌اش بوغوسیان شهروندی افتخاری اعطا کند و یوری بعد از آن رابطه خوبش با سرزمین مادری را حفظ کرده.

او بر خلاف تعدادی از همبازیانش مثل دشان و زیدان وارد دنیای مربیگری نشد و از هیاهوی فوتبال حرفه‌ای فاصله گرفت. یوری پس از بازنشستگی در سال ۲۰۰۷ مدیریت تیم آماتور «UGA دسینی» را به عهده گرفت. این تیم متعلق به محله ارمنی‌نشین دسینی در حومه لیون است و بازیکنانش را ارامنه تشکیل می‌دهند. ژورکائف به عنوان مشاور به فدراسیون فوتبال ارمنستان هم کمک می‌کند، تا جایی که حتی شایعه سرمربیگری او در تیم ملی این کشور مطرح شده بود.

مهمترین فعالیت او پس از بازنشستگی تاسیس «بنیاد ژورکائف» در سال ۲۰۱۴ بود و تلاش کرد از شهرت و محبوبیتش در راه اهداف انسان‌دوستانه بهره ببرد. یوری در این باره می‌گوید: «فعالیت در این بنیاد لذتبخش‌ترین تجربه کل زندگی من بوده. ما پتانسیل فوتبال برای تغییر زندگی انسان‌ها را می‌شناسیم و خوشحالم که توانسته‌ام در این راه مؤثر باشم.»

به خاطر همین بود که اینفانتینو تصمیم گرفت ریاست «بنیاد فیفا» را در سال ۲۰۱۸ به او بسپارد. یکی از فعالیت‌های این بنیاد تسهیل حضور بانوان در ورزشگاه‌های منطقه خاورمیانه است و حالا مأموریت مهم سفر به تهران و نظارت این بازی حساس به او سپرده شده است. البته او پیش از سفر به تهران به ایروان رفته و یکی از مهمانان ویژه کنگره جهانی فن‌آوری و اطلاعات است.